• 38837 |
  • 1398/10/12 |
  • 21:49

آرمانهای تحمیل شده ای به نام مشروطه

در ماههای اولیه پس از پیروزی نهضت، مردم هـمه رهـبران نـهضت را کـه در مـجلس شورای ملی و بیرون از آن حضور داشتند، به عنوان سخنگویان نهضت می‌پنداشتند و به همین دلیل از مواضع آنها حمایت می‌کردند؛ اما به تدریج عملکردها مـاهیت‌ها را بـرملا ساخت.

کافه تاریخ- اخبار تاریخی

 

یکی از علل مهم در پیروزی مشروطه و همراهی مردم با آن، ناشناخته بودن ماهیت مشروطه و گرایشات رهبران آن بود. بسیاری از مردم به دلیل پایین بودن سطح آگاهی‌شان، هیچ شناختی از مشروطه نداشتند؛ اما بتدریج و با روشن شدن ماهیت مشروطه و خواسته‌های رهبران آن، بسیاری از مردم از آن رویگردان شدند:
«در ماههای اولیه پس از پیروزی نهضت، مردم هـمه رهـبران نـهضت را کـه در مـجلس شورای ملی و بیرون از آن حضور داشتند، به عنوان سخنگویان نهضت می‌پنداشتند و به همین دلیل از مواضع آنها حمایت می‌کردند؛ اما به تدریج عملکردها مـاهیت‌ها را بـرملا ساخت. علمای دینی و دیگر رهبران میانه‌رو نهضت با اینکه گـرفتار ضـعف مـدیریت بودند؛ اما منش و روشی همگرایانه داشتند. در برابر، گروهی اندک در مجلس و بیرون از آن، نابخردانه در پی تحمیل خواسته‌های غیرواقع بینانه خود بر آرمانهای اکثریت جامعه و رهبران آن برآمده و در این راه دست به هر کوشش واگرایانه ای می زدند و با هیاهو و غوغای ناشی از تلگرافهای دیکته شده به انجمن‌های همراه و همرأی با خود در تهران و شهرستان‌ها، این خـواسـته‌ها را بـه عـنوان آرمـان‌های نـهضت و خـواسـته مـلت وانـمود می‌کردند.»1

1.مصطفی تقوی‌مقدم، فراز و فرود مشروطه، تهران، مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، 1384، ص 300 

چاپ خبر