• 38851 |
  • 1398/10/22 |
  • 22:14

کینه انگلیسیها از قیام عشایر جنوب

در دوران فعالیت اردشیر ریپورتر در ایران، اشغال جنوب توسط نیروهای انگلیسی «پلیس جنوب» ( s. P . R) منجر به صدور فتوای جهاد آیت‌الله العظمی حاج سید عبدالحسین لاری (مجتهد لاری) گردید...

کافه تاریخ- کشکول

 

استعمار بریتانیا از همان آغاز استعمارطلبی در قالب روش‌‌ها و راه‌های مختلفی درصدد نفوذ در سیاست ایران برآمد. ایلات و عشایر یکی از پایگاه‌های مهم این کشور جهت رخنه و سلطه محسوب می‌شد؛ زیرا تسلط بر ایلات و عشایر و استفاده از قدرت آنان می‌توانست به تمرکز این کشور بر امور داخلی ایران کمک نماید؛ اما علیرغم تلاش در این راستا، عشایر یکی از موانع استعمار بریتانیا بودند:
«هر چند تلاش جدی استعمار بریتانیا برای رسوخ در ایلات و عشایر دستاوردهایی داشت و تعدادی از رؤسای ایلات و طوایف بزرگ به عمال شبکه اردشیرجی بدل شدند؛ معهذا بسیاری از ایلات و طوایف، به دلیل فرهنگ عمیق مذهبی این جماعات، همواره یکی از موانع اصلی توسعه‌طلبی استعمار انگلیس در قرن نوزدهم و اوائل قرن بیستم میلادی و یکی از پایگاه‌های اصلی روحانیت بوده‌اند. تجاوز نظامی انگلیس به جنوب ایران در سال های ۱۲۵۴ق. /۱۸۳۸م. و ۱۲۷۳ق. /۱۸۵۶م. با مقابله جدی عشایر مواجه شد و در دوران فعالیت اردشیر ریپورتر در ایران، اشغال جنوب توسط نیروهای انگلیسی «پلیس جنوب» ( s. P . R) منجر به صدور فتوای جهاد آیت‌الله العظمی حاج سید عبدالحسین لاری (مجتهد لاری) گردید و در پی آن قیام سراسری ایلات و طوایف جنوب در سال ۱۳۳۶ ق. /۱۹۱۷م. یکی از بزرگترین جنگ‌های ضداستعماری تاریخ ایران را رقم زد. در این قیام عشایر قشقانی و سایر طوایف جنوب از جمله تنگستانی‌ها) نقش داشتند. اردشیر ریپورتر در خاطرات خود کینه شدید استعمار بریتانیا را از عوامل این قیام (روحانیت و عشایر) آشکار می‌سازد و از جمله می‌نویسد: «تجربه من نشان داد که تمایل و استعداد ذاتی خیانت به ایران در قبائل قشقانی بسیار زیاد است و به هیچوجه پای بند اصولی نیستند.»1

1.حسین فردوست، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، ج اول، تهران، انتشارات اطلاعات، 1382، صص 166- 167

چاپ خبر