داستان آل در فرهنگ ایرانی

داستان آل در فرهنگ ایرانی

در ادبیات و فرهنگ فولکلور ایرانی، آل عفریت شریر ایرانی است که در داستانهای فولکلور اسلامی،مسیحی و ارمنی‌ نیز حضور داشته است.آل در ابتدا عـفریت بیماری بود اما کم‌کم به وجود شریری که تمایل‌ غریب‌ به‌ دزدیدن کـودکان در هنگام زایمان‌ داشت‌ بـدل‌‌ شـد.

کافه تاریخ- کافه هنر

 

در ادبیات و فرهنگ فولکلور ایرانی، آل عفریت شریر ایرانی است که در داستانهای فولکلور اسلامی،مسیحی و ارمنی‌ نیز حضور داشته است. آل در ابتدا عـفریت بیماری بود اما کم‌کم به وجود شریری که تمایل‌ غریب‌ به‌ دزدیدن کـودکان در هنگام زایمان‌ داشت‌ بـدل‌‌ شـد.آنها می‌توانند زن یا مرد باشند و یا حتی موجودات بی‌جنسیتی با تنی‌ پوشیده از مو و پشم و چشمانی همچون آتش،ناخن‌هائی‌ از‌ جنس‌ برنج، دندانهایی از جنس آهن و یک دندان نیش‌ مانند‌ گراز هستند. اصطبل و نقاط جـاروب نشده خانه از مناطق مورد علاقه آل برای سکنی گزیدن هستند. در فرهنگ عامه بهترین راه برای حفاظت‌ مادر‌ و کودک‌ متولد نشده از شر آل،گذاشتن تیغ‌ آهنی در کنار‌ تخت زائو و هشیار نگهداشتن او بعد از زایمان است. در افغانستان، آل‌ها زنان جـوانی هـستند با گیسوانی افشان‌ که‌ از‌ اجساد مردگان‌ تغذیه می‌کنند.

 

منبع: «رمز و راز فرهنگ جهانی فولکلور: گزیده ای از اعتقادات، خرافات، داستانها، آداب و قهرمانان مردم جهان»، مجله عروس هنر ،  خرداد و تیر 1380 ،  شماره 2 ، ص 53

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •