مدرک دانشگاهی یا دانشنامه جهالت

مدرک دانشگاهی یا دانشنامه جهالت

تا اواسط دهه ۱۹۷۰ هشت دانشگاه تأسیس شد و ایجاد تعدادی دیگر در دست بررسی بود، از آن جمله یک دانشگاه براساس روش فرانسوی و یکی براساس روش آلمانی. تمامی رشته‌های تحصیلی در دانشگاه پهلوی شیراز به انگلیسی تدریس می‌گردید...

کافه تاریخ- تاریخ شفاهی

 

همزمان با رشد اقتصادی در دهه 50، رشد دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی نیز افزایش یافت. اما هنوز کیفیت مراکز آموزشی در سطوح مختلف با مشکلات اساسی مواجه بود. بسیاری از مراکز نیز فاقد امکانات اولیه بودند، از این رو رشد سطح سواد متناسب با رشد مراکز آموزشی صورت نگرفت:
«تا اواسط دهه ۱۹۷۰ هشت دانشگاه تأسیس شد و ایجاد تعدادی دیگر در دست بررسی بود، از آن جمله یک دانشگاه براساس روش فرانسوی و یکی براساس روش آلمانی. تمامی رشته‌های تحصیلی در دانشگاه پهلوی شیراز به انگلیسی تدریس می‌گردید.
متأسفانه رشد کمی تحصیلات بیش از رشد کیفی آن بود. شاه به این معنی توجه داشت و خیلی رک و راست درباره ارزش دانشنامه‌های دانشگاهی سخن گفته و آنها را «دانشنامه جهالت» می‌نامید. بین سالهای ۷۵- ۱۹۷۶ هنگامی که بیش از نصف جمعیت ایران زیر هفده سال بودند، مجموع آموزگاران و دبیران مدارس ابتدایی و متوسطه به صد و هشتاد هزار نفر می رسید. پنج درصد معلمین فقط دوره ابتدائی را دیده و ده درصد از دانشگاه فارغ‌التحصیل بودند. رو‌نق اقتصادی بر این وضع اثر گذاشت. عده کسانی که در خارج تحصیل می‌کردند افزایش بی‌سابقه یافت، و تا ۱۹۷۷ به حدود یکصد هزار نفر بالغ گردید. البته دانشنامه‌هائی که در بعضی از کشورها به ایرانیان می‌دادند ارزشی پائین‌تر از معیار معمولی دانشگاهی داشتند.
دانشگاهها و مدارس با مشکلات فراوانی روبرو بودند. از آن جمله کمبود کتابهای درسی، کتابخانه های غیر مجهز، فقدان هرگونه فعالیت تحقیقی، و ناراحتیها و اغتشاشهای دانشجوئی را می‌توان برشمرد. اما بعضی نکات مثبت هم وجود داشت، بخصوص در تحصیل پزشکی، مهندسی، و فنون. مکررا خانمهائی را میدیدم که مهندس شیمی بودند.»1


1-سینیا هلمز، خاطرات همسر سفیر، ترجمه اسماعیل زند، تهران، نشر البرز، ص 187
 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •