وقتی استالین برخلاف غربی ها حاضر به ملاقات با شاه می شود

وقتی استالین برخلاف غربی ها حاضر به ملاقات با شاه می شود

از سفیر خواهش کردم به استالین بگوید که ایشان دیداری با شاه بکند، زیرا حال که نه چرچیل و نه روزولت به دیدن او نمی‌روند اگر ایشان بروند اثر فوق العاده‌ای بروی خواهد داشت.» سفیر مطلب را به استالین اطلاع داد و استالین پذیرفت که فردا به دیدن شاه برود.

کافه تاریخ- تاریخ شفاهی

 

بعد از تشکیل کنفرانس تهران که با حضور سران سه کشور آمریکا، انگلیس و شوروی صورت گرفت، شاه از دیدار خود با استالین به عنوان یکی از اتفاقات مهم در حیات سیاسی خود یاد کرد و عنوان نمود استالین به دیدار او آمد؛ اما این دیدار با وساطت شخصی به نام احمدعلی سپهر صورت گرفت:
«احمدعلی سپهر (مورخ الدوله) از افرادی بود که در سالهای نخست سلطنت محمدرضا رل مهمی در زندگی سیاسی او بازی کرد، ولی برای مدت کوتاهی. مقارن با «کنفرانس تهران» سپهر به من تلفن زد و گفت: «کار لازمی دارم.» گفتم: الان می آیم منزلتان. منزل سپهر در پیچ شمیران قرار داشت و ساختمان کهنه ولی مجلل و وسیع و با محوطه بزرگ بود. به محض ورود، به من گفت که از دیشب تاکنون با سفارت روسیه در تماس بوده و به سفارت رفته و با سفیر چند ملاقات داشته است. استالین هم در سفارت بوده ولی سپهر او را ندیده. سپهر اظهار داشت: «از سفیر خواهش کردم به استالین بگوید که ایشان دیداری با شاه بکند، زیرا حال که نه چرچیل و نه روزولت به دیدن او نمی‌روند اگر ایشان بروند اثر فوق العاده‌ای بروی خواهد داشت.» سفیر مطلب را به استالین اطلاع داد و استالین پذیرفت که فردا به دیدن شاه برود. سفیر به سپهر گفت: پس به شاه اطلاع دهید که آماده پذیرایی باشد. ضمناً از در ورودی محوطه کاخ تا ساختمان، استالین گارد خود را می‌گذارد و گارد شاه باید برداشته شود.» با سرعت مطالب سپهر را به محمدرضا انتقال دادم. او فوق العاده خوشحال شد و گفت: «این مهمترین ملاقات من است.» سپس دستورات لازم را به فرمانده گارد داد. پذیرایی به بهترین نحو در درون ساختمان کاخ مرمر انجام شد و طرفین از این ملاقات برداشت خوبی داشتند؛ این ملاقات بیش از نیم ساعت به طول انجامید و چندین عکس دو نفره برداشته شد. محمدرضا همیشه این محبت استالین را به خاطر داشت، اما این ملاقات اثری در خروج بموقع نیروهای شوروی از ایران نداشت!؟»1

 

1-حسین فردوست، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، ج اول، تهران، انتشارات اطلاعات، 1382، صص 129- 130


 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •