شعارهای تو خالی اصول اداره کشور

شعارهای تو خالی اصول اداره کشور

در فاصله سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۴ ایران در ظاهر دارای سیستم چند حزبی و دولتی بود که در برابر مجلس جوابگو بود. ولی در عمل مجلس از طرفداران دولت انباشته بود و شاه نمایندگان را از هرگونه انتقاد و شکایتی ممنوع ساخته بود...

در فاصله سالهای ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۴ ایران در ظاهر دارای سیستم چند حزبی و دولتی بود که در برابر مجلس جوابگو بود. ولی در عمل مجلس از طرفداران دولت انباشته بود و شاه نمایندگان را از هرگونه انتقاد و شکایتی ممنوع ساخته بود... محمدرضا پهلوی  در مصاحبه با روزنامه نگاران وانمود می کرد که طرفدار سیستم چند حزبی است. و حتی یک بار اظهار داشت "سیستم یک حزبی منجر به دیکتاتوری می شود. بنابراین وجود یک یاحتی چند حزب جایگزین ضروری است"1. شاه بر این باور بود که مردم با عقاید سیاسی او همفکراند و بنابراین دلیلی نمی دید که حزب اقلیت وجود نداشته باشد. 
و در طول این سالها رسم دولت بر این بود که ادعا می کرد به هیچ "ایسم" سیاسی، از کمونیسم گرفته تا سوسیالیسم و لیبرالیسم وابستگی ندارد. هویدا می گفت: "جامعه ما، سنتهای ما و فرهنگ ما با جوامع دیگر که حتی قادر نیستند راه حلی برای مسائل خودشان بیابند. تا چه رسد به اینکه الگوی ایران قرار گیرند. فرق دارد. ایدئولوژیهای بیگانه مانند لباسهای حاضر و آماده هستند که به قد و قواره ما نمی خورند"2. به نظر شاه مردم می باید همچنان از اصول ششگانه "انقلاب شاه و مردم" الهام بگیرند. که بعدها ۱۳ اصل دیگر به این اصول افزوده شد. واقعیت این بود که اصول مزبور هیچ وزنه ایدئولوژیکی نداشتند و جز مجموعه ای از شعارهای تو خالی چیزی نبودند.

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •