کوه خواجه، بنای به جای مانده از تمدن عظیم ایرانی

کوه خواجه، بنای به جای مانده از تمدن عظیم ایرانی

کوه خواجه یا رستم، تنها عـارضه طـبیعی در جـلگه وسیع سیستان است که به وسیله مـواد آتـش‌ فـشانی‌ سـخت در مـقابل فـرسایش‌ شدید‌ بادهای صحرایی مقاومت کرده و در حاشیه دریاچه هامون و در مغرب شهر زابل واقع شده و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به 612 متر می‌رسد.

کافه تاریخ- کافه هنر

 

کوه خواجه یا رستم، تنها عـارضه طـبیعی در جـلگه وسیع سیستان است که به وسیله مـواد آتـش‌ فـشانی‌ سـخت در مـقابل فـرسایش‌ شدید‌ بادهای صحرایی مقاومت کرده و در حاشیه دریاچه هامون و در مغرب شهر زابل واقع شده و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به 612 متر می‌رسد. در بالای این آثار‌ باستانی‌ به نام قلعه دختر وجود دارد. این بنا به«کوک کهزاد» نیز معروف است و شاید آتشکده بوده که دیوارهای خشتی آن باقی مانده است و اتاق‌ مرکزی‌ آن دارای‌ طاق کوچکی می‌باشد کـه روی مـحوطه چهار گوشی ساخته شده است. تاریخ ساختمان قلعه دختر را حدود‌ قرن اول میلادی می‌دانند، و ویرانه‌های اطراف آن را نیز به دوران‌ اشکانی‌ و ساسانی‌ نسبت می‌دهند. برخی نیز بر این‌ باورند که این بنا‌ بقایای‌ کاخی است که توسط گوندوفارس (از حدود سـال بـیستم میلادی پادشاه سیستان بـوده اسـت) بنا شده و نقاشی بسیار زیبای رنگی بر دیوار آن دیده می‌شود که خدایان، نوازندگان‌، شاه و ملکه را نشان می‌دهد. موضوع های نقاشی های کوه خواجه با توجه به تصاویری که باستان شناسان از دوره های مختلف منتشر کرده اند، نقاشی دیواری سه مغ یا سه پادشاه، نقش خدای “اوروس” خدای پیروزی سوار بر اسب، نقش شاه و ملکه و تصاویری از بزرگان پارتی و برج و باروهای قلعه نیز از نقوش اصلی این بنای به جای مانده از این تمدن عظیم ایرانی است.

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •