تفاوت طبقاتی اغنیا و فقرا به وقت مردن

تفاوت طبقاتی اغنیا و فقرا به وقت مردن

دفن اغنیا چند ساعتی طول می‌کشد و صبر می‌کنند تا تشریفات و تجملات لازم را روبراه و دوستان متوفی را برای تشییع خبر کنند...

کافه تاریخ- سبک زندگی

 

دفن و کفن مردم عادی و فقیر جامعه با قشر ثروتمند قاجاری متفاوت بود و در میان هر گروه با آداب خاصی صورت می‌گرفت. نوع و علت کشته شدن نیز در موضوع تدفین مردگان تأثیرگذار بود و گاهی باعث تعویق دفن مردگان تا چند روز می‌گردید:
«در مورد فقرا باید گفت که بلافاصله جنازه را برای دفن حمل می‌کنند بخصوص که اگر مرگ بعد از ظهر روز پنجشنبه رخ داده باشد، زیرا نگاه داشتن میت را در روز جمعه در خانه نامیمون می‌شمارند؛ در مورد اغنیا اقلا چند ساعتی صبر می‌کنند تا تشریفات و تجملات لازم را روبراه و دوستان متوفی را برای تشییع خبر کنند. تنها در مورد کسانی که کشته شده باشند بستگان آنقدر کار تدفین را به عقب می‌اندازند که قاتل دستگیر و برای گرفتن انتقام تحویل آنان شود. جنازه را بر تابوتی که روی آن معمولاً با شالی پوشیده شده، در معیت دوستان در حالی که بانگ یکنواخت «لا اله الا الله » طنین انداز است به نزدیکترین امامزاده (گورستان) حمل می‌کنند؛ در اینجا دیگر مرده شویان جنازه را تحویل می‌گیرند. وظیفه آنان چنین است که جنازه را بشویند و اگر در بدن او زخمی دیدند موضوع را به کلانتر گزارش دهند. کلانتر دیگر تا هنگامی که علت مرگ روشن نشود اجازه دفن نمی‌دهد. پس از غسل دادن قدری کافور در دهان مرده می‌گذارند و او را در کفنی که روی آن آیاتی نوشته شده است می‌پیچند و در حالی که رویش به طرف کربلاست در قبر می‌گذارند. چند روزی پس از دفن دولتمردان، شاه صاحب منصبی را برای ختم عزاداری روانه خانه متوفی می‌کند؛ وی حامل فرمانی است مبنی بر اینکه عزاداری را تمام کنند و به این کار می‌گویند «عزا ور داشتن.» پسران متوفی به حضور شاه معرفی می‌شوند و به نشانه مرحمت از طرف شاه به آنان «خلعت» داده می‌شود.»1

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •