تهران عصر قاجار به روایت یک سفرنامه نویس

تهران عصر قاجار به روایت یک سفرنامه نویس

اکثر خانه‌ها به شکل کاه گلی و با نمایی ساده ساخته شده بودند و حتی فاقد امکانات اولیه امروز همچون کلید، قفل، زنگ و... بودند. با این حال، شهر و خانه‌ها امنیت بالایی داشتند. البته این دربار شخصیت های مهم متفاوت بود...

کافه تاریخ- سبک زندگی

شهر تهران در اوایل حکومت قاجاریان از چشم‌اندازی ساده متشکل از بازارها و خانه‌های قدیمی تشکیل شده شده بود. اکثر خانه‌ها به شکل کاه گلی و با نمایی ساده ساخته شده بودند و حتی فاقد امکانات اولیه امروز همچون کلید، قفل، زنگ و... بودند. با این حال، شهر و خانه‌ها امنیت بالایی داشتند. البته این دربار شخصیت های مهم متفاوت بود:
«چشم‌انداز اطراف تهران، با عظمت و پرشکوه است. سلسله جبال البرز، با قله‌های پر نشیب و فرازش که در دماوند به اوج می‌رسد، شهر را در چهارچوب پرابهت و در شعاع بسیار وسیع در بر گرفته است. قسمتی از شهر متشکل از بازارهایی است با راسته‌ها و دالان‌های دراز وجادار، که همه سقف گنبدی دارند، با کاروانسراها و تیمچه‌هایی با آب انبار و باغچه‌های درختدار و قسمت دیگر شهر را کوچه‌های دراز، خیابان‌های مشجر و راهروهای تنگی که دیوار همه آنها شبیه به هم است، تشکیل می‌دهد. این دیوارها که دارای درهای کوتاهی است، جمعیت شهر را از نظرها مخفی نگاه می‌دارند و در پشت این دیوارها، نشانه‌ای از زندگی، مشهود نیست. چنین است چشم‌انداز مجملی از بزرگترین شهر ایران از بالای پشت بام یکی از مرتفع‌ترین خانه‌های تهران، اگر به خط مستقیم دورنمای شهر را تماشا کنیم، تعداد زیادی گنبد به رنگ خاکی و چند ردیف پشت بام مسطح به همان رنگی و دیوارهای یکنواخت کاه گلی را خواهیم دید، در محله‌های قدیمی، خانه‌هاء بدون پیرایه و خالی از هر گونه تزیینی هستند، به غیر از درهای ورودی که مزین به گل میخ‌های آهنی است، همه چیز یکنواخت و بی‌رنگ و رو است، قشنگ‌ترین دیوارهای آنهائی هستند که با آهک سفید کاری شده، یا به رنگ آبی رنگ آمیزی و باگچ سفیده گل‌هائی نیز به آن افزوده شده است. کلیدی درها از صبح تا شب باز می‌ماند و از زنگی در خبری نیست. در قسمت ورودی خانه، اطاقک «قراول» قرار دارد و در آستانه خانه هرایرانی یا اروپایی سرشناس، حتماً یکی دو نفر کشیک می‌دهد. اینان سربازانی هستند که معمولاً حقوقشان به جیب فرمانده نته ریخته می‌شود. مأموران دولتی، در مقابل پرداخت ماهی هفت قران ونیم مزد، حق استفاده از یک قراول را دارند. اروپائیان هم همین قدر باید بپردازند. اگر کسی که آنان را استخدام می‌کند، اجازه بدهد می‌توانند به هر نوع کسب و کار بپردازند.»1

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •