اطاعت محض، افتخار مهم درباریان

اطاعت محض، افتخار مهم درباریان

بیشتر افرادی که در سیستم سیاسی رژیم پهلوی حضور داشتند در برابر شاه مطیع محض بودند و تنها افتخارشان این بود که منویات ملوکانه را بی‌چون و چرا اجرا می‌کردند و در هیچیک از آنها استقلال رأی و نظری که بتواند نقش تعیین کننده داشته باشد دیده نمی‌شد

کافه تاریخ- کشکول

عدم استقلال رأی و نظر و اطاعت از منویات ملوکانه شاه، ویژگی بارز بسیاری از افراد نزدیک و به شاه و دربار را تشکیل می‌داد. این ویژگی در دوره هویدا بسیار بدتر شد و اطراف او و دولتش را افرادی با ویژگی‌های ذکر شده تشکیل داد. 
«کمی به عقب برگردیم و بدوران سیزده ساله نخست وزیری هویدا، که رفته رفته همه چیز جا افتاده بود، و بجز ترمیم گاه گاهی کابینه، چیزی فضای یکنواخت کشور را دگرگون نمی‌کرد. حزب ایران نوین بود و حزب باصطلاح اقلیت مردم. نان و گوشتی هم فراهم بود و پول 6 میلیون بشکه نفت که روزانه صادر می‌شد و آن ادعاهای پیشرفت و رشد سالانه 40٪ و تظاهرات ششم بهمن و رژه ۲۱ آذر و جشن‌های چهارم آبان و دری که به پاشنه خود می‌چرخید. در این سال‌ها، هویدا که رکورد نخست‌وزیری را شکسته و دوران هشت ساله نخست‌وزیری مخبرالسلطنه هدایت را در زمان رضا شاه، به فراموشی سپرده بود، موقعیت طراز اول خود را داشت و می‌شود گفت برای خود قطبی بود. دکتر اقبال نیز بعنوان یکی از چهره‌های وفادار و نزدیک به شاه و با سابقه پنج سال نخست‌وزیری و در مقام مدیر عامل شرکت ملی نفت، یکی دیگر از چهره‌های با نفوذ بشمار می‌رفت. علاوه بر اینها اسداله علم بود که از نزدیک‌ترین ارتباط‌ها با شاه برخوردار بود و در مقام وزارت دربار نفوذ و اعتبار خود را داشت. غیر از اینها البته مهندس شریف امامی هم بود که ریاست مجلس سنا را بعهده داشت و مدیر عامل بنیاد پهلوی بود. اما شریف امامی که به طرزی مرموز عمل می‌کرد سر و کله‌اش بیشتر در محافل اقتصادی و مالی دیده می‌شد و با وجودی که در مقام ریاست سنا بک پست درجه اول سیاسی را بعهده داشت اما این پشتوانه و موفقیت سیاسی را در راه اعمال نفوذهای مالی و کسب در آمد بکار می‌برد و بهرحال در عین حالیکه بک قطب قدرت بود اثر ملموس در بازی‌های سیاسی نداشت. البته مهندس ریاضی هم بعنوان رئیس مجلس شورا حضور داشت ولی در بازی‌های روز بحساب نمی‌آمد. بهرحال کسانی که نام بردیم در برابر شاه مطیع محض بودند و تنها افتخارشان این بود که منویات ملوکانه را بی‌چون و چرا اجرا می‌کردند و اگر از علم بگذریم و تا حدودی اقبال، در هیچیک از آنها استقلال رأی و نظری که بتواند نقش تعیین کننده داشته باشد دیده نمی‌شد.»1
 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •