شاه و فرح؛ پلیس بد و پلیس خوب
شاح و فرح به روایت آنتونی پارسونز

شاه و فرح؛ پلیس بد و پلیس خوب

فرح در مواجهه با مردم، فردی خوش بر خوردتر، اجتماعی تر و حساس تر بود. او از غل و زنجیرهای سازمان امنیتی و اداری متنفر بود و هر کجا که می توانست، این قیود را می شکست.

کافه تاریخ- تاریخ شفاهی

 

شاه و همسرش، فرح، فضای مستبدانه ای را بر جامعه ایران حاکم کرده بودند. با این تفاوت که در این زمینه شاه در نقش پلیس بد بود و نقش یک نیروی مقتدر و سرکوبگر را بازی می کرد و فرح در نقش پلیس خوب تلاش می کرد تا بخشی از جامعه نخبه و هنرمند کشور را در خدمت منویات حکومت به سوی خود جلب کند. جالب اینکه بسیاری، برخلاف این تحلیل میان شاه و ملکه تفاوت می گذاشتند. از جمله پارسونز، سفیر انگلیس در ایران:

«من شهبانو را مکملی عالی برای شاه می دیدم، هر کجا که شاه ترس و وحشت القا می کرد، او محبت و عاطفه می آفرید. زنی زیبا، باهوش، هنرمند، دلسوز و غمخوار بود و به نظر می رسید روابط آزاد، بدون دغدغه و بی تکلفی با همسرش دارد. اعتقاد عمومی بر این بود که او جزء معدود افرادی است که می تواند آنچه را در ذهن دارد ]مسقیما[ به شاه بگوید و این نفوذش در شاه مفید و سودمند است. او حامی روشنفکران و هنرمندان بود و در زمینه ی رفاه اجتماعی و اعمال خیر و نیکوکارانه، کارهای برجسته ای انجام داده بود؛ و همانند نمونه و منبع الهامی برای قشر بالای جامعه عمل می نمود و از این حیث، ریاکارانه و انگشت نما عمل نمی کرد. علی رغم شاه که تحت لوای جلال و شکوه و رفتار وحشیانه و مستبدانه ی پدرش تربیت یافته بود، شهبانو در مواجهه با مردم، فردی خوش بر خوردتر، اجتماعی تر و حساس تر بود. او از غل و زنجیرهای سازمان امنیتی و اداری متنفر بود و هر کجا که می توانست، این قیود را می شکست.»1

 

مطالب مرتبط
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •