حضور نیافتن روحانیون در مساجد و جلسات دینی از جمله متداولترین شیوههای مخالفت آنها با سیاستهای ضد دینی رژیم در جریان نهضت امام(ره) بود. این روش علاوه بر بازتاب سیاسی آن در میان مردم، باعث میشد تا مردم تمرکز خود را بر ماهیت ضد دینی رژیم قرار دهند.
مقارن با آغاز جنگ جهانی اول، بسیاری از روحانیون نسبت به حوادث سیاسی کشور سیاست انفعال را در پیش گرفتند. البته این موضع بعدها تغییر کرد. با این حال آنچه که مهم است مواضع متفاوت علما در این دوره در مقایسه با دوره مشروطه بود. این موضوع دلایل خاصی داشت
شاه قبل از انجام رفراندم به شهر قم سفر کرد او امیدوار بد با این سفر نظر مساعد روحانیون جهت رفراندم را کسب کند؛ اما برخلاف این تصور، مردم و روحانیون مخالفت خود را بیشتر و علنیتر کردند. این موضوع باعث شد تا شاه نیز لحن و رفتار خود با مخالفان را تغییر دهد.