ناصرالدین شاه لباس زیبا و برازندهای پوشیده بود؛ کلاهی از ماهوت سیاه که الماسی جلو آن را زینت داده بود و پر طاووسی هم بر بالایش نشانده بودند، بر سر داشت
شاهان قاجاری، لباسهایی خاص و متفاوت از مردم داشتند. تفاوت لباسها، تنها به شکل و ظاهر لباسها محدود نبود، بلکه کیفیت لباسها و مزین شدن آنها به جواهرات گران قیمت، بخش دیگری از این تفاوتها بود. یوشیدا ماساهارو، نخستین فرستاده ژاپن به ایران، در توصیف لباس ناصرالدین شاه آورده است:
«در روز باریابیمان، ناصرالدین شاه لباس زیبا و برازندهای پوشیده بود؛ کلاهی از ماهوت سیاه که الماسی جلو آن را زینت داده بود و پر طاووسی هم بر بالایش نشانده بودند، بر سر داشت. شاه لباس نظامی از پشم تیره رنگ در بر کرده بود که سرشانههایش با الماس و یاقوت زینت یافته و دکمههای جلوبالاپوش هم از الماس بود. شمشیری هلالی شکل بر میان بسته بود که غلافی از پوست کوسه داشت. این جنس غلاف را در ژاپن «سامه زايا» میگویند. شاه غرق در جواهر بود. صندلی که او بر آن جلوس کرده بود نیز جواهرنشان و پوشیده از سنگهای قیمتی بود. مترجم شاه بطور خصوصی به من گفت که الماسهایی که سر شانه لباس شاه نشانده شده دریای نور و تاج ماه از گنجینه جواهر سلطنتی است. ناصرالدین شاه در این هنگام ۵۲ سال داشت، اما جوانتر مینمود. شاه بلند قد و تناور نبود و پوستی گندمگون داشت، نه سفید. چشمانی نافذ و روشن در صورتش میدرخشید که نشان از دلیری میداد. چنین دریافتم که او باید مردی باهوش، کارآمد و نيك نفس باشد. چهرهاش مصمم و جدی نشان میداد. چنین مینمود که با درباریان و کارگزارانش سختگیر است»
منبع: یوشیدا ماساهارو، سفرنامه یوشیدا ماساهارو،ترجمه هاشم رجبزاده، مشهد، مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، 1373، صص 189- 190