به گواه تاریخ محمدرضا پهلوی و فرح دیبا بر سر مسائل مختلفی از جمله زن بارگی شاه اختلافات زیادی داشتند و در کنار این مساله دخالتهای متعدد فرح پهلوی در امورات سیاست داخلی و خارجی بشدت محمدرضا پهلوی را آزار می داد.
جدا از موسیقی «عملۀ طرب» و نوازندگان مرد، موسیقی دیگری نیز در مجالس بزم شاه توسط زنان نواخته میشد. نقش زنان در دربار شاه یکی این بود که مجالس روضهخوانی ترتیب دهند و دیگر برگزاری برخی مجالس بزم بود که شاه مسئولیتش را بر عهدۀ آنان گذاشته بود.
مقارن با حمله متفقین به کشور، ناامنی و هرج و مرج بر کشور حکمفرما شد. در کنار عدم امنیت و ضعف سیاسی رضاشاه، مردم فرصت یافتند تا به راحتی از سیاستهای رضاشاه نقد کنند و بدون واهمه درباره اقدامات او صحبت کنند.
پیشینه تاریخی مجلس به عنوان مهمترین نهاد قانونگذاری در ایران به دوره انقلاب مشروطه و حوادث بعد از آن بازمیگردد. از زمان تشکیل اولین مجلس تا مجالس بعدی در دوره پهلوی اول و دوم، قدرت قانونگذاری با فراز و نشیبهای فراوانی روبرو بود.
خارجیان نقش مهمی در سازماندهی ارتش ایران در دوره قاجار داشتند و علاوه بر روسها که مهمترین بخش سازماندهی ارتش را در کنترل خود داشتند، اتریشیها نیز در بخشهای مختلف ارتش همچون بخش نظامی و اداری حضور داشتند. البته نقش آنان به مانند روسها چندان پررنگ نبود و بعد از مدتی بسیاری از آنان از ایران رفتند.
آمریکا اساس سیاست خارجی خود با کشورهایی چون ایران را منافع ملی خود قرار داده بود. بدین معنا که اعطای هر گونه کمک به ایران، در گرو تمکین کامل از سیاستهای آمریکا قرار داشت. یکی از نمونهای این نوع سیاست را میتوان در اوایل دهه 1340 و روی کار آمدن علی امینی مشاهده نمود.
حکومت پهلوی، حکومتی تجملاتی محسوب میشد. یکی از موارد تجملگرایی حکومت پهلوی، مسافرتهای تفریحی و تشریفاتی بود که معمولاً با مخارج بیتالمال تأمین میشد و با هزینههای بالایی همراه بود. بسیاری از اعضای دربار همچون شمس چنین سفرهای تشریفاتی را ترتیب میدادند و از آن در راستای تفریح شخصی استفاده میکردند.
انگلیس برای حل بحران نفتی خود با ایران مراحل مختلفی را طی کرد. این مراحل شامل پیشنهاداتی یکجانبه از سوی خود تا وساطت سازمانها و کشورهای غربی چون آمریکا را شامل میشد. وساطت آمریکا و دخالت این کشور به خصوص بعد از آنکه بیثمر بودن مذاکره و میانجیگری سازمانهای بینالمللی ثابت شد، بیشتر گردید.
نظام مالیاتگیری قاجاریان بر اساس مکانیسمها و قوانین یکسانی پایهگذاری شده بود. با این حال در عمل و هنگام دریافت مالیات، این اصل با موانعی روبرو بود. چنانچه برخی از حکام و فرماندهان، از آن تعدی میکردند و یا برخی از مناطق بر حسب وضعیت جغرافیایی خود مشمول پرداخت میزان متفاوتی از مالیات میشد.
دهقانان در دوره قاجار یکی از طبقات مهم اجتماعی ایران را تشکیل میدادند. این طبقه علیرغم آنکه از شغل ثابتی برخوردار بودند؛ وضعیت ثابتی نداشتند و متاثر از نوع رفتار حکومت و عوامل آن، زندگی متفاوتی همچون شهرنشینی یا چادر نشینی داشتند.
یکی از موارد نارضایتی مخالفان حکومت، به موضوع سلطه و حاکمیت بیگانگان در امور داخلی ایران بازمیگردد. از نظر مخالفان، بیگانگان به خصوص آمریکاییهای بسیاری از مشاغل و تخصصهای ایرانیان را اشغال نموده و با دستمزد و حقوقهای بالا در آن امور اشتغال دارند.
در این سند از دلایل بروز مشکل در روابط ایران و مصر سخن گفته شده است. طبق این سند اکثر کشورهای منطقه از این اقدام پهلوی دوم و توسعه روابط سیاسی و امنیتی با اسرائیل ابراز ناخرسندی کرده اند.
در دوره قاجار، معادن نیز به یکی از منابع مهم درآمدی دولت تبدیل شدند. معادن معمولاً از سوی دولت به افراد واگذار میشدند و افراد موظف به پرداخت مالیات معینی به دولت طی مدت بهرهبرداری از معادن بودند. البته افرادی هم که موفق به کشف معادن میشدند از مزایا و امتیازات خاصی برخوردار بودند.
در دوره قاجار، چندین بار بیماریهای همه گیر در شهرها و روستاهای ایران بروز کرد و باعث کشته شدن تعداد زیادی از مردم شد. در آن دوره نبود امکانات پیشرفته بهداشتی و عدم دسترسی به امکانات اولیه عامل مهمی در تشدید بیماری بود
در سالهای مقارن با 1299 شمسی، با چرخش محسوسی که در سیاست انگلستان صورت گرفت، اهتمام انگلیسیها متوجه تاسیس دولت مرکزی قوی در ایران شد و بـا رها کردن سیاست کهن که تشدید نظام خان خانی و ملوک الطـوایفی بـود، بـسیاری از دوستان گذشته مانند شیخ خزعل را به پای دوست جدید (رضاخان) قربانی کردند.
میرزا ابوالحـسن خـان غفاری معروف به صنیع الملک، بـه عنوان چهرهای پیشگام در نگارگری ایران،پس از محمد زمان، دومین نـقاش مـطرحی است که از سوی ناصرالدین شاه به اروپا سفر مـیکند.در طـی این سفر میرزا ابو الحسن خان از دریافت ارزشهای هنر پر آوازهی رنسانس نیز غـفلت نـمیکند،و با آنکه به کار کـپی از آثـار چـندی میپردازد اما،در مـقابل ...
پست در ایران تا سال 1258 به صورت «اداره پست» به فعالیتش ادامه میداد تا این که در این سال ناصرالدین شاه قاجار دستور تاسیس «وزارت پست» را صادر کرد. در زمان صدارت امیرکبیر تحولات عظیمی در وزارت پست ایران رخ داد و در پی آن نظام پستی نوین در کشور ایجاد شد.
بعد از اسپانیا و پرتغال، دیگر کشورهای اروپایی نیز از منافع استعماری آگاه شدند و به پویش استعمارگری روی آوردند. این حرکت، آغاز رقابتهای استعماری میان اروپاییان بود. اروپاییان در راستای منافع استعماری خود، از ابزار دین بهره جستند.